فراغ

ساز ناساز زمانه درد ما درمان نکرد

باز بر زخمم نمک زد کار ما آسان نکرد

اشکهایم دید و نادیده گرفت آه مرا

باز رحمی بر دل غمناک دلداران نکرد

باز میسوزد دلم ، دوری تو آتش زند

آتش دوری تو باغ مرا حرمان نکرد

منتظر با چشم تر بر انتهای جاده ها

هیچکس حال مرا جز تو چنین نالان نکرد

مرد میخواهم ببیند درد من را در فراغ

بر کویر قلب من نزدیکیت باران نکرد

١٣/١/٨٨

+ مهرپویا ; ٦:۱۱ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٠ تیر ۱۳۸۸

دلنوشته هایم