پرواز

بادِ تو باز آمده ، لمس کنان موی من

مام صفت می کند ناز به گیسوی من

جمجمکان سپید با دل پر از امید

بوسه زنان میرسند بر دو سر روی من

شاد شوم از خوشی خنده کنم های های!

کَس نتوانست دید کژدم ابروی من

شکر خدا میکنم بابت انعام اوی

نیک رهی باز شد بار دگر سوی من

+ مهرپویا ; ٦:۱۳ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱٧ تیر ۱۳۸۸

دلنوشته هایم